Błędy w pracach renowacyjnych na etapie wykonawstwa

Błędy wykonawcze dzielą się na takie, które należy bezwzględnie usunąć, oraz te, które po spełnieniu określonych warunków można pozostawić. Choć powinny być rozpatrywane łącznie z błędami nadzoru inwestorskiego – oczywiście tam, gdzie on był wymagany – to w praktyce niemal zawsze wydatki związane z usunięciem usterki obciążają w całości wykonawcę. Trzeba mieć przy tym świadomość, że koszty takich działań prowadzonych już na etapie użytkowania obiektu mogą być zbliżone lub nawet wyższe od kosztów realizacji danej czynności technologicznej [1].

Analizując przyczyny błędów wykonawczych, warto zauważyć, że w wielu przypadkach można było ich z łatwością uniknąć. Wystarczyłoby, aby nadzór budowy zapoznał się z instrukcjami technicznymi stosowanych materiałów i dokumentacją techniczną. Nie chodzi przy tym o brak szczegółowej analizy jej poprawności, lecz o zaniedbania, które wręcz rzucają się w oczy. Wynikają one zarówno z powielania elementarnych błędów w dokumentacji technicznej, jak i ze zlekceważenia podstawowych wymogów, które dotyczą przeprowadzonych prac [2, 3].

>> Błędy w pracach renowacyjnych – zaniedbania projektowe, diagnostyka obiektu

>> Budując z historią – doświadczenia z renowacji „Mamuta”

>> Ustawa o ochronie zabytków po zmianach

>> Renowacja obiektów zabytkowych a termomodernizacja – co jest konieczne, a co możliwe?

Fot. stock.adobe.com/fotozen

Odbiór robót to ocena poprawności i jakości wykonanych prac, w niektórych przypadkach połączona z określeniem ich wielkości. Procedura ta składa się z następujących etapów [4]:

• odbiór robót zanikających,
• odbiór częściowy,
• odbiór końcowy.

Trzeci, finalny etap wiąże się z ostateczną oceną wykonanych prac. Jego podstawą są:

• dokumentacja techniczna przeprowadzonych robót,
• dziennik budowy,
• szczegółowe specyfikacje techniczne (tam, gdzie są albo niezbędne, albo wymagane),
• dokumenty dopuszczające do obrotu zastosowane materiały (o ile są one wyrobami budowlanymi w myśl Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych [5]),
• protokoły odbiorów robót zanikających,
• formularze kontroli wykonanych robót,
• protokoły odbiorów częściowych (o ile były wykonywane),
• wyniki badań laboratoryjnych (o ile były przeprowadzane),
• karty techniczne zastosowanych materiałów.

Procedury kontroli poprawności prac, które wchodzą w skład poszczególnych etapów odbiorów, powinny z kolei obejmować [2, 4]:

• materiał (przed wbudowaniem),
• naprawę i/lub przygotowanie podłoża,
• przygotowanie materiału do aplikacji,
• aplikację materiału (w trakcie nakładania – badania w czasie robót),
• gotową do eksploatacji warstwę lub powłokę (po wykonaniu prac, ale przed kolejnymi etapami).

W dalszej części artykułu:

Najczęstsze błędy podczas wykonywania przepony poziomej
Pozostałe błędy przy wykonywaniu przepony poziomej
Kosztowne skutki zaniechań i pozornych oszczędności

>>> Cały artykuł dostępny jest w numerze 5/2026 miesięcznika „Inżynier Budownictwa”.

>>> Członkowie Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa mają dostęp do miesięcznika przez portal członkowski >>>

mgr inż. Maciej Rokiel
rzeczoznawca budowlany SITPMB-NOT,
rzeczoznawca mykologiczno-budowlany PSMB

mgr inż. Cezariusz Magott
rzeczoznawca budowlany PIIB,
rzeczoznawca mykologiczno-budowlany PSMB

Literatura
[1] Rokiel M., Poradnik. Hydroizolacje w budownictwie. Projektowanie. Wykonawstwo, wyd. III, Warszawa: Grupa Medium, 2019.
[2] Rokiel M., Renowacje obiektów budowlanych. Projektowanie i warunki techniczne wykonania i odbioru robót, wyd. 2, Warszawa: Grupa Medium, 2019.
[3] Karyś J. (red.), Ochrona przed wilgocią i korozją biologiczną w budownictwie, Warszawa: Grupa Medium, 2014.
[4] Specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych. Roboty hydroizolacyjne. Izolacje przeciwwilgociowe i wodochronne części podziemnych i przyziemi budynków, OWEOB Promocja, 2017.