Więcej czasu na opracowanie planów ogólnych dla gmin, sprawniejszy proces inwestycyjny oraz lepsze zarządzanie przestrzenią i wykorzystanie nowych technologii – to spodziewany efekt zmian w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które przyjęła Rada Ministrów.

Zintegrowany model BIM i GIS staje się kluczowym narzędziem w nowoczesnym budownictwie oraz urbanistyce, pozwalając łączyć dane budowlane z przestrzennymi w celu lepszego planowania, zarządzania ryzykiem i gospodarowania zasobami. Dzięki temu możliwe jest nie tylko dokładniejsze odwzorowanie rzeczywistości, ale także jej głębsze zrozumienie, prognozowanie oraz wspieranie decyzji w oparciu o dane.

Ustawa z dnia 5 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1668) weszła w życie 9 grudnia 2025 r.

Mimo pewnych cech wspólnych porozumienie określające sposób realizacji inwestycji towarzyszącej na gruncie tzw. specustawy mieszkaniowej oraz umowa urbanistyczna zawierana przy zintegrowanym planie inwestycyjnym, unormowana ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczące współpracy inwestora z gminą w zakresie planowania i realizacji inwestycji, to różne instrumenty prawne.

Jak znaczenie dla budownictwa mieszkaniowego mają Zintegrowane Plany Inwestycyjne (ZPI), które zastąpią specustawę mieszkaniową? Czy firmy deweloperskie będą korzystały z tego rozwiązania? Czy deweloperzy biorą pod uwagę realizację inwestycji na podstawie zawieranych umów urbanistycznych? Jakie szanse i trudności związane są nowym narzędziem planistycznym?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy powinno zostać zastąpione przez plan ogólny, będący aktem prawa miejscowego. Plan ogólny gminy to nowe i jednocześnie podstawowe narzędzie planistyczne o niebagatelnym znaczeniu dla inwestycji budowlanych, zarówno realizowanych, jak i tych dopiero projektowanych.

W ostatnich latach definicja powierzchni biologicznie czynnej uległa istotnym zmianom zarówno w przepisach prawnych, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych. Początkowo prawo definiowało teren biologicznie czynny jako grunt rodzimy pokryty roślinnością. Zapewnienie wystarczającej powierzchni biologicznie czynnej na działce budowlanej nastręczało jednak wówczas inwestorom trudności i zmniejszało jej potencjał inwestycyjny. Z tego powodu od dłuższego czasu prawodawca dąży do rozszerzenia i zniesienia rygorystycznego sposobu rozumienia tego pojęcia, a sądy administracyjne przyjęły mniej restrykcyjną i bardziej proinwestorską wykładnię jego definicji.

  27 lipca 2024 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 lipca 2024 r. w […]

16 maja 2024 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 2 maja 2024 r. w sprawie […]

Budowa w sąsiedztwie obiektu wojskowego nie zawsze podlega ograniczeniom czy zakazom.