Zapisy planów miejscowych należy interpretować tak, by maksymalnie ułatwiać budowę infrastruktury telekomunikacyjnej jako powszechnego dobra publicznego.

Jednym z bardziej problematycznych zagadnień na styku prawa budowlanego i planowania przestrzennego jest dopuszczalność zmiany pozwolenia na budowę wydanego na podstawie decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy po jego wydaniu wszedł w życie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Problem ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ proces inwestycyjny często rozciąga się w czasie, a potrzeba wprowadzenia modyfikacji do zatwierdzonego projektu budowlanego może pojawić się już po zmianie stanu planistycznego obowiązującego na danym terenie.

Łatwa weryfikacja i udostępnianie planu ogólnego na każdym etapie procedury – to podstawowa korzyść dla gmin i urbanistów z wprowadzenia nowego systemu teleinformatycznego. Dzięki Rejestrowi Urbanistycznemu mieszkańcy, inwestorzy oraz administracja publiczna zyskają także szybki dostęp do dokumentów planistycznych oraz zgromadzonych w jednym miejscu danych przestrzennych wysokiej jakości.

Czy państwo powinno troszczyć się przede wszystkim o pojedyncze budynki oraz inwestycje, czy o całe środowisko życia obywateli? Odpowiedź kryje się w pozornie
technicznym sporze o rozumienie pojęcia „built environment”. To debata nie o słowach, ale o granicach odpowiedzialności za przestrzeń wpływającą na nasze codzienne życie.

Wydawanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego jest procesem złożonym i wymagającym wsparcia orzecznictwa sądów administracyjnych. To wsparcie dotyczy w szczególności zakresu ustalenia elementów składowych decyzji dla stacji bazowych telefonii komórkowych.

  Dom rzadko zaczyna się od katalogu projektów. Częściej od prostego pytania: czy na tej działce da się zbudować dom […]

Więcej czasu na opracowanie planów ogólnych dla gmin, sprawniejszy proces inwestycyjny oraz lepsze zarządzanie przestrzenią i wykorzystanie nowych technologii – to spodziewany efekt zmian w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które przyjęła Rada Ministrów.

Zintegrowany model BIM i GIS staje się kluczowym narzędziem w nowoczesnym budownictwie oraz urbanistyce, pozwalając łączyć dane budowlane z przestrzennymi w celu lepszego planowania, zarządzania ryzykiem i gospodarowania zasobami. Dzięki temu możliwe jest nie tylko dokładniejsze odwzorowanie rzeczywistości, ale także jej głębsze zrozumienie, prognozowanie oraz wspieranie decyzji w oparciu o dane.

Ustawa z dnia 5 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1668) weszła w życie 9 grudnia 2025 r.

Mimo pewnych cech wspólnych porozumienie określające sposób realizacji inwestycji towarzyszącej na gruncie tzw. specustawy mieszkaniowej oraz umowa urbanistyczna zawierana przy zintegrowanym planie inwestycyjnym, unormowana ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczące współpracy inwestora z gminą w zakresie planowania i realizacji inwestycji, to różne instrumenty prawne.