Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Kompleksowość prac hydroizolacyjnych na tarasach i balkonach - cz. II

25.09.2018

Brak kompleksowej analizy całości zjawisk powoduje zwykle nieskuteczność podejmowanych napraw.

 

Schody prowadzące na taras nadziemny/balkon

Ogólny podział schodów:

- na gruncie,

- zewnętrzne do budynku, dochodzące do:

  • tarasu nad pomieszczeniem,
  • tarasu naziemnego,
  • balkonu,

- wejściowe do budynku.

Same schody (czy może lepiej powiedzieć ich spocznik) mogą być elementem konstrukcyjnym połaci, połączonym z nimi konstrukcyjnie, albo stanowić niezależną, oddylatowaną konstrukcję.

W zależności od różnicy poziomów, bryły obiektu i stopnia jej skomplikowania mogą być zaprojektowane jako proste, lewo- lub prawoskrętne, jedno- lub wielobiegowe, zabiegowe, kręcone itp. Różna też może być ich konstrukcja: z belką spocznikową, belką policzkową, wspornikowe itp.

Z konstrukcyjnego punktu widzenia fakt, czy żelbetowy bieg schodowy jest monolitycznie zespolony z połacią tarasu, oparty na niej lub posadowiony na osobnej konstrukcji, jest kwestią odpowiedniego zaprojektowania i zazbrojenia. Jest jednak pewne „ale”. W każdym z powyższych przypadków konieczne jest zachowanie szczelności połaci i jej termoizolacyjności. Przy monolitycznym połączeniu pojawia się problem mostka termicznego. Wprawdzie możliwe jest zamocowanie spocznika (lub stopnia) przez łącznik izotermiczny, nie likwiduje to jednak problemu różnicy grubości warstw. Oparcie płyty spocznika lub biegu na krótkim wsporniku wysuniętym z płyty (połączenie przegubowe) z punktu widzenia ochrony termicznej miałoby sens, gdyby był on zamocowany na wspomnianym łączniku izotermicznym.

Pozostaje jeszcze zupełnie niezależna konstrukcja wsporcza. Zaletą tego rozwiązania jest całkowite odseparowanie konstrukcji schodów od połaci.

Brak jest jakichkolwiek oddziaływań między tymi dwoma elementami.

 

Rys. 1. Schody na taras nadziemny posadowione na osobnej konstrukcji (rys. Atlas): 1 - płytka ceramiczna, 2 - zaprawa spoinująca, 3 - odkształcalny klej do płytek, 4 - hydroizolacja podpłytkowa - elastyczny szlam uszczelniający, 5 - jastrych dociskowy, 6 - warstwa rozdzielająca - folia z tworzywa sztucznego, 7 - taśma uszczelniająca, 8 - elastyczna masa dylatacyjna (silikonowa, poliuretanowa, z opcjonalnym systemowym gruntownikiem), 9 - sznur dylatacyjny, 10 - termoizolacja ściany - pas bezpośrednio pod termoizolacją połaci - polistyren ekstrudowany (XPS), 11 - termoizolacja ściany, np. styropian (EPS), 12 - warstwa zbrojąca, 13 - termoizolacja połaci - polistyren ekstrudowany (XPS), 14 - paroizolacja i hydroizolacja międzywarstwowa, 15 - warstwa spadkowa, 16 - warstwa sczepna, 17 - płyta konstrukcyjna tarasu

A - płyta konstrukcyjna/konstrukcja wsporcza biegu schodów, B - dylatacja (przekładka ze styropianu), jeżeli jest niezbędna

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+