Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Jak zapobiegać glonom na elewacji

20.03.2019

Rozwój mikroflory na elewacjach jest zjawiskiem naturalnym i nieuniknionym.

 

Glony, nazywane również algami, należą oprócz grzybów do najpowszechniejszych mikroorganizmów występujących na zewnętrznych ścianach budynków.

Glony są zaliczane do grupy roślin beztkankowych, zróżnicowanych pod względem morfologicznym i ekologicznym. Są organizmami fotosyntetyzującymi, czyli za pośrednictwem barwnika chlorofilu syntetyzują składniki pokarmowe w obecności światła, wykorzystując dwutlenek węgla i wodę. Naturalnym środowiskiem życia glonów jest woda, jednakże niektóre powietrzne gatunki (aerofity) występują również w glebie, rozwijają się na kamieniach, drzewach, murach, a ostatnio powszechnie na tynkach budynków poddawanych modernizacji lub renowacji z wykorzystaniem tynków polimerowych. Rozwój mikroflory na elewacjach jest zjawiskiem naturalnym i nieuniknionym. Glony są mikroorganizmami mało wymagającymi i odpornymi na działanie zmiennych warunków atmosferycznych, jednak aby mogły się rozwijać, potrzebują sprzyjających warunków do wegetacji i rozmnażania. Są przenoszone za pomocą wiatru i lokują się w dogodnych warunkach.

Żyją w wilgotnym środowisku, dlatego zakażenia pojawiają się szczególnie wtedy, gdy ściany zewnętrzne budynków są niedostatecznie chronione przed wodą i wilgocią, a odpowiednia temperatura oraz obecność substancji odżywczych sprzyjają ich rozwojowi.

Miejsca zaatakowane przez glony bardzo łatwo rozpoznać po zielonych lub brązowych nalotach na elewacji. Mimo niewielkich rozmiarów są dla ścian bardzo niebezpieczne. Oprócz wpływu na estetykę budynku mają wpływ na trwałość elewacji, niszcząc strukturę wyprawy zarówno przez coraz głębsze wnikanie w jej strukturę, jak i ułatwianie penetracji wody w głąb tynków.

 

Fot. 1. Badania laboratoryjne skuteczności działania biocydów w powłoce z farby silikonowej. Powłoka bez biocydów i z dodatkiem biocydu

 

Przyczyny występowania glonów

Efekt skażenia mikrobiologicznego był w przeszłości stosunkowo rzadkim zjawiskiem, głównie ze względu na szybkie odparowanie wody z elewacji wraz z utratą ciepła ścian. Ściany budynków szybciej niż obecnie przewodziły ciepło z wewnątrz do powierzchni zewnętrznych, na skutek czego nie dochodziło do kondensacji wody na powierzchni elewacji. Wysoka izolacyjność termiczna ścian po modernizacji i wysoka szczelność stosowanych obecnie wypraw zewnętrznych (tynków lub farb) sprzyjają rozwojowi drobnoustrojów. Powierzchnia ścian zewnętrznych wskutek dobrej izolacyjności termicznej nie oddaje ciepła do otoczenia, co powoduje, że para wodna zamiast odparować z elewacji, skrapla się na jej powierzchni. Utrzymywanie się wilgotnych ścian przyspiesza zjawisko osiadania cząstek kurzu i brudu oraz porastania glonów i grzybów na elewacjach. Kolejną przyczyną braku rozwoju drobnoustrojów na elewacjach było powszechne stosowanie tynków zawierających wapno i cement charakteryzujących się wysokim pH. Ponieważ mikroorganizmy zaczynają wzrastać na podłożach od kwaśnego do słabo zasadowego (pH od 2 do 8), tynki takie posiadały naturalną ochronę przed porastaniem grzybów i glonów; wraz z rozwojem nowych technologii ociepleń budynków obserwuje się nasilenie zjawiska występowania glonów. Obecnie najbardziej popularnym rozwiązaniem jest wykończanie elewacji budynków bezspoinowym systemem ocieplenia zwanym w skrócie ETICS (z ang. External Thermal Insulation Composite Systems) z zastosowaniem tynków cienkowarstwowych. Popularność tych tynków ma swoje uzasadnienie - decydują względy estetyczne oraz bardzo dobre parametry techniczne.

Tynki cienkowarstwowe to wyroby produkowane fabrycznie w postaci masy gotowej do użycia lub w postaci proszku i dostępne w szerokiej gamie kolorów. Mają one niestety też i wady. Wszystkie tynki żywiczne, jako materiały zawierające spoiwa organiczne, są stosunkowo łatwo podatne na atak mikroorganizmów, którym spoiwo służy jako pożywka. Pyłki, kurz i fragmenty roślin, które osadzają się na elewacji w trakcie eksploatacji, stanowią dodatkowe źródło pożywienia.

 

Czytaj też: Farby silikatowe - unikatowe właściwości

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+