Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Badanie odporności na ścieranie metodą BCA

27.11.2018

Badanie ścieralności metodą BCA jest najszybszą i najmniej inwazyjną metodą przewidzianą w polskiej nomenklaturze normowej, ale symuluje obciążenie pojazdami o małym obciążeniu.

 

Fot. SpaceX-Imagery - pixabay.com

 

Odporność na ścieranie jest jedną z głównych cech powiązanych z trwałością posadzek przemysłowych. Beton bez jakiejkolwiek powłoki utwardzającej czy zabezpieczającej jest bezpośrednio narażony na wpływ czynników atmosferycznych i eksploatacyjnych. Posadzka przemysłowa wykonana z betonu bez warstwy zabezpieczającej ulega szybszemu wytarciu, pyli, wykrusza się i często powstają na niej nierówności.

W aspekcie wymagań zawartych w Polskich Normach odnośnie do oddziaływań środowiskowych na konstrukcje betonowe projektanci opierają się obecnie na normie PN-EN 206+A1:2016-12 [1]. Wcześniej opierano się na normie PN-B 06265 [2], której status, ze względu na nowe wydanie normy PN-EN 206, obecnie jest niejasny i nie zdefiniowano, czy uzupełnienie [2] jest wycofane. Uzupełnienie definiuje klasy środowiskowe XM, wskazując rodzaje obciążeń mechanicznych związanych z agresją wywołaną ścieraniem, a następnie wskazuje w zależności od klasy zalecane wartości graniczne dla składu (minimalna zawartość cementu i maksymalna wartość wskaźnika w/c) i właściwości betonu (minimalna klasa wytrzymałości). W polskim uzupełnieniu normy brak jest omówienia klas odporności na ścieranie i wskazania, według jakich norm wspomniana cecha powinna zostać oceniona.

 

Fot. 1.Tarcza Boehmego (materiały firmy Tesmak)

 

Opis metod badawczych

Wybór tylko jednej metody badania ścieralności do wszystkich rodzajów wykończenia posadzek przemysłowych jest trudny ze względu na złożoność mechanizmu procesu korozyjnego, jakim jest ścieranie. Z powodu oddziaływania środowiska na konstrukcje możemy wyróżnić zużycie materiału czy powłoki elementów związane z wodą - omywanie i uderzanie, oraz związane z działaniami ciał stałych - przesuwanie, uderzanie i toczenie. Wobec wspomnianych mechanizmów ścierania w poszczególnych krajach dobrano odpowiednio metody badawcze oraz kryteria oceny dla posadzek. Karty charakterystyki produktów stosowanych na warstwy wierzchnie posadzek zgodnie z polską nomenklaturą zawierają klasyfikację odporności na ścieranie wg wytycznych normy PN-EN 13813 [3]. W normie tej zdefiniowano trzy kategorie stosownie do badań opisanych w normach grupy PN-EN 13892 [4, 5, 6], czyli odporność na ścieranie wg metody Boehmego (klasy A - Abrasion), pod naciskiem toczącego się koła (klasy RWA - Rolling Wheel Abrasion) oraz wg BCA (AR - Abrasion Resistance).

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube