Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Przewody wentylacji grawitacyjnej

09.08.2018

Odpowiada mgr inż. Marcin Gasiński - ekspert Stowarzyszenia Nowoczesne Budynki.

 

 

Bardzo proszę o wyjaśnienie problemu. Zgodnie z normą PN- -83/B-03430/Az3 (luty 2000) pkt 5.1.3 przewody wywiewne należy prowadzić pionowo, dopuszcza się odchylenie przewodów od pionu do 30 st. oraz zgodnie z pkt 5.1.4 otwory wentylacyjne łączone z przewodami wywiewnymi powinny być usytuowane, tak aby odległość górnej krawędzi otworu od sufitu nie przekraczała 150 mm. Bardzo często spotykam się w projektach budowlanych z podłączeniem kratki wentylacyjnej z przewodem wentylacyjnym poprzez tzw. leżak (o różnych długościach). Przepisy nie wspominają o jakimkolwiek odcinku poziomym w układzie przewodów wentylacji grawitacyjnej. W wielu artykułach i publikacjach dotyczących kanałów wentylacji naturalnej znajduje się zdanie „niedopuszczalne jest wykonywanie poziomych odcinków kanałów”. Uważam, że przewodem wywiewnym jest odcinek od wlotu otworu wentylacyjnego (miejsce założenia kratki wentylacyjnej) do wylotu ponad dach. Nie można przewodu wywiewnego dzielić na odcinek pionowy z ewentualnym odchyleniem zgodnym z normą i nazywać go przewodem wywiewnym oraz na odcinek poziomy i nazywać go „leżakiem” bądź przyłączem do przewodu wywiewnego. Niestety interpretacja takiego rozwiązania jest skrajnie różna zarówno wśród kominiarzy, jak i inżynierów.

a) Czy dopuszczalne jest stosowanie poziomych przewodów wywiewnych w wentylacji grawitacyjnej?

b) Jaka jest prawidłowa interpretacja „przewód wywiewny wentylacji grawitacyjnej”?

Mimo że norma PN-83/B-03430/Az3 w pkt 2.1.1 podaje jednoznaczne wymagania dotyczące zapewnienia kanałów wywiewnych w pokojach na wyższym poziomie w wielopoziomowym budynku jednorodzinnym lub w wielopoziomowym mieszkaniu w budynku wielorodzinnym, częstym błędem jest brak tych kanałów wywiewnych już na etapie projektu. Kto odpowiada za popełniony błąd: projektant niestosujący przepisów normy, kierownik budowy zasłaniający się projektem, kominiarz akceptujący brak prawidłowej wentylacji wszystkich pomieszczeń zgodnie z normą?

 

Prowadzenie przewodów

Instalacje wentylacji grawitacyjnej powinny być wykonywane według wymagań m.in. rozdziału 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), dalej WT, oraz Polskiej Normy PN-B-03430:1983 (Wentylacja w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej. Wymagania) wraz ze zmianą Az3:2000. Ponadto przewody kominowe wentylacyjne powinny odpowiadać wymaganiom określonym w rozdziale 5 rozporządzenia WT oraz Polskiej Normie PN-B-10425:1989 (Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze). Lektura wymienionych wymagań wyraźnie wskazuje, że przewody do wentylacji grawitacyjnej powinny być prowadzone pionowo z dopuszczalnym odchyleniem od tego kierunku maks. 30o.

Dodatkowo warto przywołać definicję wentylacji grawitacyjnej określoną w Polskiej Normie PN-EN 12792:2006 (Wentylacja budynków. Symbole, terminologia i oznaczenia na rysunkach): wentylacja grawitacyjna - wentylacja naturalna za pomocą przewodów zamontowanych pionowo lub co najwyżej pod kątem 45o.

Powyższa norma zawiera również definicję przewodu wentylacyjnego, jest to: obudowa przestrzeni, którą jest transportowane powietrze.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+