Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Porównanie zasad projektowania połączeń śrubowych konstrukcji stalowych wg Eurokodu 1993 i normy krajowej PN-90/B-03200

30.05.2018

 

Fv,Rd = nαvfubA/γM2          (1)

gdzie: αv - współczynnik zależny od klasy śruby, płaszczyzny cięcia, równy 0,5 lub 0,6; n - liczba płaszczyzn styku; fub - wytrzymałość na rozciąganie śruby; γM2 - współczynnik częściowy, równy 1,25.

Fb,Rd = k1αbfudt/γM2          (2)

gdzie: k1, αb - współczynniki uwzględniające geometrię złącza odpowiednio: poprzecznie i wzdłuż do kierunku obciążenia; fu - wytrzymałość na rozciąganie stali elementu.

Fs,Rd = nksµFp,C/γM3         (3)

gdzie: ks - współczynnik uwzględniający kształt otworów; µ - współczynnik tarcia powierzchni styku; Fp,C - siła naciągu łączników, równa 0,7 Asfub; γM3 - współczynnik częściowy, równy 1,25.

Złącza zakładkowe kategorii A są złączami niesprężanymi typu dociskowego.

W odniesieniu do złączy ciernych kategorii B i C wykazują się względnie dużą nośnością, przy czym mają mniejszą sztywność. Pod wpływem obciążenia elementy schodzące się w złączu wzajemnie się przesuwają o luz wynikający z różnicy wymiarów łącznika i otworu, a elementy blokują się mechanicznie o łącznik (rys. 1a, b). Obciążenie łącznika jest proporcjonalne do obciążenia złącza, dlatego złącza kategorii A nie powinny być stosowane w konstrukcjach obciążonych dynamicznie, w których konieczne jest sprawdzenie problemu wytrzymałości zmęczeniowej.

 

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube