Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Wykonywanie powłok epoksydowych

14.08.2018

Temperatura i wilgotność powietrza

Na końcową jakość powłoki epoksydowej ma wpływ temperatura powietrza, podłoża oraz materiału. Temperatury zbliżone do 8°C wydatnie opóźniają czas twardnienia, utrudniają właściwe rozprowadzenie materiału (mniejszy rozpływ) i zwiększają lepkość, co w efekcie może prowadzić do podwyższonego zużycia materiału, a także problemów z jego odpowietrzeniem. Temperatury zbliżone do 25-30°C skracają z kolei czas obróbki i przyspieszają twardnienie, przez co utrudniają uzyskanie powłoki o optymalnej jakości. Niejednokrotnie po prostu może braknąć czasu na odpowietrzenie rozlanej żywicy za pomocą wałka. Żywice bezpośrednio przed aplikacją powinny mieć temperaturę równą lub zbliżoną do temperatury podkładu, na którym będą układane. Temperatura podkładu w trakcie wykonywania powłoki oraz podczas jej utwardzania się powinna być wyższa niż 15°C. Przygotowywanie żywic do stosowania i ich aplikowanie powinno się odbywać w miejscu suchym, zabezpieczonym przed wpływami atmosferycznymi, przewiewnym, o temperaturze powietrza nie niższej niż 15°C i nie wyższej niż 25°C oraz wilgotności względnej nieprzekraczającej 70%. Niejednokrotnie okres letni nie jest zbyt sprzyjający dla realizacji powłok epoksydowych, ponieważ często występujące opady deszczu oraz wysoka temperatura powietrza powodują intensywne parowanie wody, w rezultacie czego utrzymują wilgotność powietrza na poziomie 80-95%. Bardzo niebezpieczne w trakcie wykonywania są przeciągi, które się przyczyniają do tzw. naskórkowywania powłoki, w rezultacie którego po jej utwardzeniu zostaną na powierzchni nierówności. Po wykonaniu powłoki należy zapewnić podane w karcie technicznej produktu warunki pielęgnacji i utwardzania się wykonanej warstwy. Czas, po upływie którego powłoka uzyska optymalne parametry umożliwiające jej eksploatację, powinien być zgodny z podanym przez producenta. Pomieszczenie, w którym wykonywana jest powłoka, należy dobrze wentylować zarówno w czasie jej wykonywania, jak i podczas jej utwardzania się. Jeżeli warunki temperaturowo-wilgotnościowe są niekorzystne, wymagane jest stosowanie grzejników. Gdy podłoże betonowe jest suche, a wilgotność powietrza zbyt duża, na powierzchni żywicy po kilku godzinach od jej położenia tworzy się biały nalot. Najczęściej stosowaną metodą naprawy w takiej sytuacji jest usunięcie nalotu przez szlifowanie i ponowne nałożenie żywicy w tym samym kolorze. Wilgoć podczas wykonywania kolejnych powłok żywicznych może się przyczynić do ich rozwarstwienia lub pojawienia się pęcherzy. Z tego też powodu należy unikać rozpoczynania prac, w czasie gdy migracja wilgoci jeszcze trwa, np. w godzinach porannych, przedpołudniowych w okresie letnim. Powierzchnie betonowe, np. stropy, w ciągu dnia się nagrzewają i rozszerzają, a w nocy schładzają i kurczą.

 

Fot. 12. Powłoka epoksydowa wykonana na niewyrównanym podłożu betonowym

 

Podsumowanie

Technologia wykonywania powłok epoksydowych wymaga od wykonawcy fachowej wiedzy i dużego doświadczenia, a także stosowania odpowiednich narzędzi. Końcowa jakość robót jest ponadto ściśle związana z przestrzeganiem reżimów temperaturowo-wilgotnościowych i stosowaniem odpowiednich materiałów. Bardzo ważne są również odpowiednie proporcje składników i przerwy technologiczne. W przypadku powłok posadzkowych jakikolwiek błąd popełniony w warstwach niższych rzutuje na ich trwałość i jest w stanie zniszczyć efekt dekoracyjny całej nawierzchni (fot. 12 i 13). Posadzki epoksydowe, nawet te najgrubsze, nie są w stanie pełnić funkcji konstrukcyjnej, dlatego też o ich końcowej jakości i długoletniej bezusterkowej eksploatacji decydują przede wszystkim jakość podkładu betonowego, jego nośność i sposób zdylatowania, a także odpowiednio dobrana podbudowa i zagęszczone podłoże gruntowe. Niedopełnienie warunków technicznych i technologicznych pociąga za sobą konieczność wykonywania trudnych i skomplikowanych napraw samej wierzchniej warstwy i podkładu betonowego. W skrajnych przypadkach naprawa może być niemożliwe i trzeba ponownie wykonać całą powłokę.

Na koniec można postawić tezę, że popularyzowanie przedstawionych tu zagadnień w środowisku inżynierskim, zwłaszcza wśród uczestników procesu inwestycyjnego, przyczyni się do wykonywania powłok epoksydowych coraz lepszej jakości.

 

mgr inż. Sławomir Słonina

Politechnika Rzeszowska Wydział Budownictwa

 

Literatura

  1. A. Garbacz, B. Chmielewska, P Sobociński, Posadzki żywiczne w parkingach, „Materiały Budowlane” nr 11/2015.
  2. P. Najduk, Żywice - nowoczesność w garażu i piwnicy, „Atlas Fachowca” nr 5/2012.
  3. C. Kitliński, Epoksyd niejedną ma twarz, „Atlas Fachowca” nr 1/2013.
  4. J. Jasiczak, Posadzki przemysłowe. Materiały, technologie, projektowanie, naprawy, Addiment Polska Sp. z o.o., Poznań 2001.
  5. M. Rokiel, Wykończenie podłogi przemysłowej, „Inżynier Budownictwa” nr 11/2009.
  6. Materiały firm: Densit, Eradur, Flowcrete, Remmers, Schomburg, Sika, Weber.
  7. W. Starosolski, Konstrukcje żelbetowe według Eurokodu 2 i norm związanych, tom III, rozdział 6 Posadzki przemysłowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2013.
  8. M. Rokiel, Posadzki przemysłowe - warunki bezawaryjnej eksploatacji, „Izolacje” nr 9/2009.
  9. T. Grzegorek, Przygotowanie podłoża pod posadzki, „Materiały Budowlane” nr 9/2008.
  10. A. Sokalska, M. Suchan, Z. Ściślewski, Warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlanych, część B, Roboty wykończeniowe, zeszyt 3. Posadzki mineralne i żywiczne, Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa 2013.
  11. J. Tejchman, A. Małasiewicz, Posadzki przemysłowe, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk 2006.
  12. W. Krysiak, Mierniki wilgoci, „Atlas Fachowca” nr 2/2012.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube