Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Wykonywanie powłok epoksydowych

14.08.2018

Właściwości mechaniczne podłoża betonowego

Minimalna klasa wytrzymałości na ściskanie betonu zalecanego do wykonywania podkładów pod powłoki żywiczne to C20/25. Bezpośrednio przed wykonaniem powłoki można ją zmierzyć metodą sklerometryczną za pomocą młotka Schmidta. Wymagane jest również, aby podłoże betonowe było odpowiednio zwięzłe.

Dla uzyskania optymalnego zespolenia systemu powłokowego z podłożem odporność powierzchni na odrywanie musi wynosić co najmniej 1,5 MPa.

Parametr ten można określić na placu budowy za pomocą przyrządu pull-off. Najkrócej ujmując, w metodzie tej się nakleja i w kontrolowany sposób odrywa stemple pomiarowe o dokładnie zdefiniowanej powierzchni (fot. 11).

 

Fot. 9. Pęknięcia podkładu betonowego scalone żywicą epoksydową

 

Punkt rosy

Punkt rosy jest jednym z krytycznych aspektów związanych z wykonywaniem powłok. Może być on przyczyną złej przyczepności, zmniejszeniem trwałości, pogorszeniem właściwości położonej powłoki.

Punkt rosy jest to temperatura powierzchni, przy której następuje kondensacja wilgoci z powietrza. Jest on ściśle związany z wilgotnością względną powietrza. Przy wilgotności względnej wynoszącej 100% punkt rosy jest równy z istniejącą temperaturą, co oznacza, że przy danej temperaturze powietrze jest maksymalnie nasycone wilgocią. Temperatura punktu rosy jest to temperatura, przy której para wodna zawarta w powietrzu staje się nasycona (przy zastanym składzie i ciśnieniu powietrza), a poniżej tej temperatury staje się przesycona i się skrapla lub resublimuje. Szczególnie w okresie zimowym para wodna w zetknięciu z chłodną powierzchnią podkładu betonowego ulega wykropleniu i powoduje powierzchniowe chwilowe zawilgocenie podłoża. Kondensat pary wodnej obniża przyczepność. W celu zachowania praktycznego marginesu bezpieczeństwa i zapobiegnięcia tworzeniu się wilgoci kondensacyjnej temperatura podłoża musi być co najmniej o 3°C wyższa od punktu rosy. Zwykle w miarę postępu robót warunki cieplno-wilgotnościowe się zmieniają.

Z tego też powodu konieczne jest stałe monitorowanie parametrów wpływających na punkt rosy, czyli temperatury i wilgotności względnej powietrza. Temperaturę punktu rosy można obliczyć za pomocą tabeli punktów rosy lub za pomocą coraz powszechniej stosowanych elektronicznych termohigrometrów.

 

Fot. 10. Pomiar wilgotności powietrza i podkładu betonowego wilgotnościomierzem

 

Fot. 11. Badanie wytrzymałości na rozciąganie podkładu betonowego metodą pull-off

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube