Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Wykonywanie powłok epoksydowych

14.08.2018

Zastosowanie powłok epoksydowych

Powłoki epoksydowe nakładane na beton znalazły zastosowanie tam, gdzie konieczna jest poprawa właściwości zewnętrznej powierzchni betonu, dlatego są używane przede wszystkim jako nawierzchnie zarówno nowych, jak i remontowanych posadzek betonowych w zakładach przemysłowych, zadaszonych parkingach, obiektach handlowych i użyteczności publicznej (fot. 1-5) [1].

Właściwie dobrana nawierzchnia epoksydowa:

  • jest szczelna - zapobiega pyleniu, wchłanianiu brudu i chemikaliów,
  • ma dużą odporność mechaniczną i chemiczną,
  • zwiększa wytrzymałość na ściskanie wierzchniej warstwy betonu,
  • nie wymaga zabiegów konserwacyjnych,
  • poprawia jakość warunków pracy i estetykę pomieszczenia,
  • nie ma żadnych łączeń (nawierzchnia bezspoinowa), dzięki czemu jest łatwa do utrzymania w czystości.

 

Fot. 2. Nawierzchnia epoksydowa w garażu podziemnym

 

Posadzki epoksydowe stwarzają praktycznie nieograniczone możliwości wyboru różnorodnych rozwiązań zarówno w aspekcie kolorystyki, jak też struktury powierzchni, a stałe doskonalenie ich cech mechanicznych, odporności chemicznej, estetyki i trwałości doprowadziło do coraz szerszego stosowania tego typu posadzek. Są one używane od ok. 50 lat, aktualnie ok. 25% nowo wykonywanych posadzek przemysłowych to nawierzchnie żywiczne, w przeważającej większości z żywic epoksydowych. Od kilku lat żywice epoksydowe są coraz powszechniej wykorzystywane jako wykończenie posadzek w budownictwie mieszkaniowym i indywidualnym (fot. 6) [2, 3]. W ponad 95% przypadków powłoka posadzkowa jest materiałem kompozytowym składającym się z fazy ciekłej - spoiwa żywicznego, i fazy stałej - wypełniacza w postaci piasku kwarcowego, mielonej żywicy stałej itp. Kompozyt ten może dodatkowo zawierać: rozpuszczalniki, plastyfikatory, stabilizatory i barwniki. Dostawcy systemów posadzkowych najczęściej klasyfikują powłoki żywiczne jako [4-6]:

  • ochronne,
  • cienkowarstwowe o gr. 0,5-1,0 mm,
  • grubowarstwowe o gr. 1,0-5,0 mm. Materiały żywiczne są zwykle układane w kilku warstwach jako materiały: gruntujące, wyrównujące, cienkopowłokowe, grubopowłokowe i jastrychowe.

Ze względu na różne wymagania, w zależności od typu wykonywanej posadzki żywicznej, między warstwą gruntującą a wierzchnią mogą być wykonywane różne warstwy pośrednie, pozwalające na spełnienie odpowiednich wymagań użytkowych, takich jak: antypoślizgowość, odprowadzanie ładunków elektrycznych, odporność na obciążenia mechaniczne, termiczne i inne, a także estetycznych, np. barwa, faktura, połysk, zmatowienie. Żywice epoksydowe używane do posadzek mogą być stosowane w formie dwuskładnikowej farby rozpuszczalnikowej lub dyspersji, albo w postaci bezrozpuszczalnikowej. Żywice epoksydowe znajdują także zastosowanie w zbiornikach na wodę, wannach awaryjnych, osadnikach, obiektach mostowych, a także jako jeden z elementów systemu, służącego do naprawy konstrukcji betonowych. Wykonanie jednorodnej powłoki na całości powierzchni betonowej często ma na celu poprawę jej estetyki (zamaskowanie śladów wykonanych napraw, ujednolicenie barwy).

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+