Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Konstrukcje łukowe z drewna klejonego warstwowo

17.08.2018

Zalety konstrukcyjnego drewna klejonego

Za wykorzystaniem tego materiału przemawia wiele czynników, chociażby walory wizualne drewna oraz możliwość osiągania dużych rozpiętości przy niemal dowolnym kształcie elementu konstrukcyjnego. Nie bez znaczenia jest także ekologia. Drewno klejone warstwowo jest wyjątkowo przyjaznym dla środowiska materiałem budowlanym, w dodatku w pełni odnawialnym. Dzięki procesowi fotosyntezy drzewo, z którego pochodzi tarcica, pochłania podczas wzrostu dwutlenek węgla z atmosfery, a więc redukuje ilość gazów cieplarnianych. Warto zwrócić w tym miejscu uwagę na fakt, że drzewa wraz z wiekiem pochłaniają coraz mniej dwutlenku węgla. Przy racjonalnie prowadzonej gospodarce leśnej stare drzewa (odpowiednio przetworzone na drewno konstrukcyjne) użyte do budowy obiektów pozwalają zmagazynować dwutlenek węgla na długi czas, z kolei nowo zasadzone młode drzewa redukują jeszcze więcej dwutlenku węgla. Produkcja drewna klejonego pochłania też dziesięciokrotnie mniejsze ilości energii niż produkcja stali, betonu czy aluminium. Wszelkie odpady powstałe w czasie produkcji drewna klejonego zostają wykorzystane jako materiał do płyt wiórowych lub opału. Drewno konstrukcyjne jest także materiałem, który najłatwiej poddać recyklingowi. Następuje to przez powtórne wykorzystanie jako ten sam element konstrukcyjny, ewentualnie po obróbce jako nowy element bądź jako odpad w postaci materiału na płyty drewnopochodne lub paliwo opałowe. Konstrukcyjne drewno klejone ma wysoką wytrzymałość przy stosunkowo niskim ciężarze własnym. Pozwala to na zmniejszenie ciężaru konstrukcji w porównaniu z zastosowaniem konstrukcji stalowej lub żelbetowej, co w konsekwencji przekłada się np. na zmniejszenie gabarytów elementów posadowienia. Omawiając zalety drewna klejonego warstwowo, należy również wspomnieć o ognioodporności tego materiału. Pomimo coraz większej wiedzy na ten temat w środowisku inżynierów i inwestorów wciąż panuje błędne przekonanie, że drewno konstrukcyjne traci wytrzymałość w trakcie działania pożaru i wręcz przyczynia się do jego rozprzestrzenienia. Elementy konstrukcyjne z drewna klejonego warstwowo, wykonane zgodnie z obowiązującą normą EN 14080, posiadają strugane gładkie powierzchnie i fazowane krawędzie, dzięki czemu płomienie prześlizgują się po elemencie i powodują jedynie jego zwęglenie. Miękkie drewno budowlane o gęstości poniżej 650 kg/m3 stosowane do produkcji drewna klejonego warstwowo, do którego się zalicza tarcica świerkowa i sosnowa, zaczyna ulegać zwęgleniu w temperaturze ok. 250oC. Kolejne podwyższanie temperatury nie wpływa na wytrzymałość drewna, lecz na prędkość zwęglania materiału; przyjmuje się, zgodnie z normą [3], że prędkość ta wynosi 0,6 mm/min. Można więc z łatwością określić potrzebne gabaryty przekroju drewnianego, wobec którego wymaga się spełnienia nośności pożarowej, określanej w minutach zgodnie z wymogami klas odporności pożarowej budynków jako R15, R30, R60 itd. Dla porównania wytrzymałość stali w temperaturze 250oC spada o ok. 10%, a podwyższanie temperatury powoduje, że wytrzymałość stali maleje nieliniowo w szybkim tempie. Już przy osiągnięciu 500-700oC typowe przekroje stalowe osiągają tzw. temperaturę krytyczną. Porównując dalej, stal charakteryzuje się wysoką przewodnością cieplną, a w związku z tym podwyższenie temperatury materiału rozprzestrzeniane jest w szybkim tempie po całej konstrukcji. Ponadto elementy stalowe projektowane ekonomicznie mają duży stosunek obwodu narażonego na działanie ognia do pola powierzchni przekroju (tzw. współczynnik U/A), który decyduje o szybkości narastania temperatury w elementach. Wymienione cechy stali nie dotyczą drewna konstrukcyjnego - projektowane przekroje są zazwyczaj masywne i posiadają niski współczynnik U/A, a drewno charakteryzuje się prawie 90-krotnie niższą przewodnością cieplną.

 

Fot. 2. Widok zadaszenia połączonych dwóch kortów od strony elewacji szczytowej

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube