Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Asfalt narzutowy (porowaty) - metoda tłumienia hałasu na drogach szybkiego ruchu

06.06.2018

Idealnym miejscem na wykorzystanie asfaltu narzutowego są drogi ekspresowe.

Asfalt narzutowy jako cicha nawierzchnia znalazł zastosowanie na drogach szybkiego ruchu. Sprawdza się w warunkach deszczowych, nie powodując aquaplanningu (utraty przyczepności opon podczas jazdy po nawierzchni pokrytej wodą) oraz zmniejszając uciążliwy dla otoczenia hałas. Cechy asfaltu narzutowego - szorstkość, brak poślizgu wodnego oraz minimalizowanie zanieczyszczenia oznakowania pionowego - zapewnią komfort jazdy i przede wszystkim bezpieczeństwo.

 

Walka z hałasem

Rośnie liczba pojazdów na drogach, które powodują hałas komunikacyjny. Prawdą jest, że hałas jest skutkiem pracy silników, ale w największym stopniu powstaje przez styk opon z nawierzchnią. Budowlańcy dążą do skonstruowania nawierzchni, która nie tylko umożliwiałaby komfortowe poruszanie się pojazdów, ale także zmniejszałaby nasilenie hałasu docierającego do otoczenia. Szukając odpowiednich nawierzchni dla dróg ekspresowych, należy zwrócić uwagę na częstotliwość jazdy, prędkość oraz zapotrzebowania użytkowników. W Polsce częste opady deszczu utrudniają poruszanie się po drodze. Ponadto drogi ekspresowe budowane są nieopodal działek mieszkalnych.

Rozwiązaniem wielu problemów jest używanie asfaltu narzutowego. Jest to mieszanka mineralno-asfaltowa o bardzo dużej (znacznie większej niż w klasycznym asfalcie) zawartości połączonych wolnych przestrzeni - porów (18-28%), stąd też pochodzi jego druga nazwa „asfalt porowaty”. Asfalt narzutowy zawiera przede wszystkim frakcje grysowe w ilości 83-87%, dzięki czemu struktura jest silna i odporna na deformacje wywołane obciążeniami kół pojazdów poruszających się po drodze. Górna warstwa - ścieralna - jest narażona na działanie czynników zewnętrznych, toteż ważne, aby była antypoślizgowa i umożliwiała przepływ wody na zewnątrz jezdni. W przypadku klasycznych nawierzchni woda odprowadzana jest na pobocze dzięki nachyleniu poprzecznemu. Inaczej dzieje się to w warstwie porowatej. Pory szybko wchłaniają wodę opadową, odprowadzając ją po szczelnej warstwie, umożliwiając przejazd pojazdów bez efektu aquaplanningu.

 

Wykres. Wymagane grubości nawierzchni w zależności od dopuszczalnej prędkości maksymalnej oraz liczby samochodów ciężarowych

 

Zalety i wady

Hałas jest zjawiskiem ujemnym dotyczący zarówno użytkowników, jak i otoczenia. Ważna jest jego minimalizacja. Od wielu lat prowadzone są badania hałaśliwości cichej nawierzchni asfaltowej o zwiększonej liczbie porów. W porównaniu z tradycyjnymi mieszankami w przypadku asfaltu porowatego hałas jest mniejszy o ponad 5 dB. Główne właściwości tego asfaltu, które wpływają na pochłanialność dźwięku, to: porowatość i grubość warstwy oraz kształt porów. Duże, otwarte pory, odpowiednie uziarnienie pozwalają na tłumienie hałasu. Dobierając grubość warstwy bądź warstw, należy uwzględnić prędkość dopuszczalną pojazdów oraz to, jaki procent na danym odcinku drogi stanowią samochody ciężarowe (wykres). Optymalnie grubość warstwy asfaltu narzutowego wynosi 10-30 cm.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+