Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Bicycle paths

06.03.2017

Posłuchaj: Pobierz:

A bicycle path (road) is a separate traffic route designed for cycling. The definition is set out in the Law on Road Traffic (Act of 7 March 2007 Journal of Laws 2007 No. 57, item 381) and the Notice of the Minister of Infrastructure and Construction of 23 December 2015 on the technical conditions to be met by public roads and their location (Journal of Laws of 2016, item 124).

In recent years, bicycle has become a very popular means of transport for tourism, recreation and daily commuting to work, school, shopping, etc. Because of the development of the automotive industry and the increase in the number of motor vehicles, it has become reasonable to separate special lanes or even build roads for bicycles to ensure the safety of cyclists.

Preparation of safe bicycle paths requires the design and construction of cycling infrastructure based on five key principles, i.e. cohesion, directness, attractiveness, safety and convenience. The principles provide the cyclists easy, direct routes and quick transport between different destinations. They make the routes attractive and popular, adapted to the environment and in harmony with the functions of cities and their surroundings. They ensure that the designed and constructed road can be used effectively, without unnecessary stops, on a smooth and even surface free of high inclinations.

We can distinguish the following types of bicycle roads: an independent path in the lane, a path independent of the lane, separated from the roadway or sidewalk.

The following technical conditions should be taken into account during the design and construction of bicycle roads:

- the minimum width of the one-way or two-way bicycle path ranges from 1.5–3.5 m, depending on the traffic;

- the route section should not be longer than 50 m, 200 m or 500 m for a gradient of 5%, 4% or 3%, respectively;

- the height of bumps and drops on a bicycle road should not exceed 1 cm;

- the height of the curbs along the lane should not be more than 5 cm;

- a proper width and height of the gauge has to be maintained.

Cycling infrastructure is not just roads with straight sections and arcs. It also includes: intersections of bicycle roads with streets, all kinds of crossings, parking spaces for bikes, their equipment, traffic marking and signs, installation of traffic lights, lighting, as well as arrangement of greenery and landscaping elements along the roads.

An important part of every bicycle road is the materials it is made from. This determines its aesthetic values, durability and safety. The foundation is usually made of crushed aggregates compacted mechanically and stabilised with lean concrete. It must be protected from destruction caused by frost, thaw, water, or tree roots. Materials for minimal rolling and vibration resistance are recommended as the wearing course; they should also be rough to facilitate braking and turning. These are often bituminous pavements with appropriate roughness index. It is also allowed to make the pavement from cement concrete (e.g. bridges, tunnels) and blocks with non-milled edges (at demountable and temporary points, over underground systems, on speed bumps). Pavements made of large concrete slabs are also used. An increasingly popular solution are pavements glowing in the dark (the so-called glowing paths), made from aggregates composed of synthetic luminaries. This type of pavement was constructed for the first time near Lidzbark Warmiński.

 

Magdalena Marcinkowska

 

GLOSSARY:

bicycle path – ścieżka rowerowa [also bicycle road – droga rowerowa]

the Law on Road Traffic – Prawo o ruchu drogowym

public road – droga publiczna

means of transport – środek transportu

to commute – dojeżdżać (np. do pracy, do szkoły)

automotive industry – motoryzacja

lane– tu: pas ruchu

cohesion – spójność

convenience – wygoda

destination – cel podróży

inclination – nachylenie, pochyłość (np. terenu)

roadway – jezdnia

sidewalk – chodnik

one-way – jednokierunkowy

two-way – dwukierunkowy

traffic – ruch uliczny

bump – próg [speed bump – próg zwalniający]

curb – krawężnik

arc – łuk

intersection – skrzyżowanie

crossing – przejazd

traffic lights – sygnalizacja świetlna

landscaping element – element małej architektury

crushed aggregate – kruszywo łamane

to compact – zagęszczać

lean concrete – chudy beton

thaw – odwilż, roztopy

wearing course – warstwa ścieralna

to brake – hamować

pavement – tu: nawierzchnia

cement concrete – beton cementowy

concrete slab – płyta betonowa

glowing path – ścieżka świecąca

luminary – luminator

 

Fot. K. Wiśniewska

 

Tłumaczenie

Ścieżki rowerowe

Ścieżka (droga) rowerowa to wydzielony ciąg komunikacyjny przeznaczony dla ruchu rowerowego. Określenie to wynika z Prawa o ruchu drogowym (Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. Dz.U. z 2007 r. Nr 57, poz. 381) oraz Obwieszczenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 23 grudnia 2015 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2016 r. poz. 124).

Rower stał się w ostatnich latach bardzo popularnym środkiem transportu zarówno w celach turystycznych czy rekreacyjnych, jak i do codziennego przemieszczania się do pracy, do szkoły, na zakupy, itp. W związku z upowszechnieniem się motoryzacji i wzrostem liczby pojazdów mechanicznych, dla zachowania bezpieczeństwa rowerzystów zasadne stało się wydzielenie odrębnych pasów ruchu czy wręcz zbudowanie dróg dla rowerów.

Wykonanie bezpiecznych ścieżek rowerowych wymaga projektowania i budowy infrastruktury rowerowej opartej na pięciu głównych zasadach, tj. spójności, bezpośredniości, atrakcyjności, bezpieczeństwa oraz wygody. Zasady te zapewniają rowerzyście łatwe, bezpośrednie połączenia i szybkie poruszanie się między różnymi celami podróży. Sprawiają, że połączenia są atrakcyjne i popularne, dopasowane do otoczenia oraz zharmonizowane z funkcjami miast i ich okolic. Gwarantują, że zaprojektowana i wykonana droga będzie przejechana w sposób płynny bez zbędnych zatrzymań, na gładkiej i równej nawierzchni, bez dużych nachyleń.

Możemy wyróżnić następujące rodzaje dróg rowerowych: samodzielna w pasie drogowym, samodzielna – niezależna od pasa drogowego, wydzielona z jezdni lub chodnika.

Podczas projektowania i wykonania dróg rowerowych trzeba wziąć pod uwagę następujące warunki techniczne:

- minimalna szerokość ścieżki rowerowej, jednokierunkowej lub dwukierunkowej, w zależności od natężenia ruchu wynosi od 1,5 – 3,5 m;

- odcinek trasy nie powinien być dłuższy niż 50 m przy spadku 5%, 200 m przy spadku 4%, 500 m przy spadku 3%;

- wysokość progów i uskoków na drodze rowerowej nie powinien przekraczać 1 cm;

- wzdłuż pasa jezdnego dopuszcza się stosowanie krawężników nie wyższych niż 5 cm;

- należy zachować odpowiednią szerokość i wysokość skrajni.

Wykonanie infrastruktury rowerowej to nie tylko drogi zawierające odcinki proste i łuki. Obejmuje również: skrzyżowania dróg rowerowych z ulicami, różnego rodzaju przejazdy, parkingi dla rowerów i ich wyposażenie, oznakowanie poziome i pionowe, wykonanie sygnalizacji świetlnej, oświetlenie, aranżację zieleni i elementów małej architektury wzdłuż dróg.

Istotnym elementem drogi rowerowej jest to, z jakiego materiały jest wykonana. Decyduje to o jej wartościach estetycznych, trwałości i bezpieczeństwie. Podbudowę wykonuje się najczęściej z kruszyw łamanych zagęszczanych mechanicznie, stabilizowanych chudym betonem. Musi zostać zabezpieczona przed zniszczeniem powodowanym przez mróz, roztopy, wodę czy korzenie drzew. Jako warstwę ścieralną zaleca się materiały zapewniające minimalne opory toczenia się i drgań, a jednocześnie takie, które są szorstkie i ułatwiają hamowanie i skręcanie rowerem.
To często nawierzchnie bitumiczne o wysokich parametrach równości po wykonaniu. Dopuszcza się wykonanie nawierzchni z betonu cementowego (np. mosty, tunele) oraz z kostki o krawędziach niefrezowanych (w miejscach rozbieralnych, tymczasowych, nad ciągami instalacji podziemnej, na progach zwalniających). Stosuje się także nawierzchnie z dużych płyt betonowych. Coraz większą popularnością cieszą się nawierzchnie, które świecą po zmroku (tzw. ścieżki świecące), w których stosuje się kruszywo złożone z syntetycznych luminatorów. Po raz pierwszy taką nawierzchnię wykonano w okolicach Lidzbarka Warmińskiego.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.kataloginzyniera.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+