Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Udostępnianie na polskim rynku zagranicznych wyrobów budowlanych

11.10.2018

W przypadku wyrobu objętego krajowym systemem 1+, 1 lub 2+ producent (w tym zagraniczny) korzysta z usług akredytowanej jednostki certyfikującej wydającej krajowy certyfikat stałości właściwości użytkowych lub krajowy certyfikat zgodności zakładowej kontroli produkcji. Nie jest przeszkodą dla wydania certyfikatu zlokalizowanie miejsca produkcji wyrobu poza Polską lub poza granicami UE.

Po przeprowadzeniu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych zgodnie z właściwym krajowym systemem producent sporządza krajową deklarację właściwości użytkowych i znakuje wyrób znakiem budowlanym (rys. 3).

Ze względu na fakt, że zarówno krajowa deklaracja, jak i informacje towarzyszące znakowi budowlanemu powinny być w języku polskim, korzystne dla producenta zagranicznego może być zlecenie opracowania dokumentów upoważnionemu przedstawicielowi na terenie RP.

Wyroby wprowadzone do obrotu ze znakiem budowlanym przed 1 stycznia 2017 r. mogą być dalej udostępniane na rynku krajowym po sporządzeniu krajowej deklaracji właściwości użytkowych i oznakowaniu znakiem budowlanym zgodnie z nowymi zasadami określonymi w [7]. Aprobaty techniczne mogą być w tym kontekście wykorzystywane jako KOT do końca okresu ważności.

 

Wzajemne uznawanie w ramach jednolitego rynku UE

Wiele pytań i wątpliwości pojawia się w związku z możliwością zastosowania tzw. zasady wzajemnego uznawania w stosunku do wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu poza granicami RP. Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych [2] wyroby nieobjęte zharmonizowaną specyfikacją techniczną (hEN, EAD), które zostały legalnie wprowadzone do obrotu w innym państwie członkowskim UE, państwie EFTA - stronie umowy o EOG, lub w Turcji, mogą być udostępniane na terenie Polski, jednakże pod warunkiem że ich właściwości użytkowe pozwalają na spełnienie wymagań podstawowych przez obiekt budowlany, zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Wraz z wyrobem przekazuje się informacje o właściwościach użytkowych oznaczonych zgodnie z zasadami obowiązującymi w państwie, w którym wyrób został wprowadzony do obrotu, instrukcje oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa.

W praktyce weryfikacja warunku mówiącego o konieczności spełnienia wymagań podstawowych przez obiekt budowlany może być bardzo utrudniona. Wyrobom udostępnianym w Polsce na zasadzie tzw. wzajemnego uznawania towarzyszy bowiem często informacja oparta na dokumentach, np. normach, aprobatach lub certyfikatach z innych państw, odnoszących się do właściwości użytkowych określonych w sposób niespójny z Polskimi Normami i krajowymi przepisami, np. z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [8]. Trudności z właściwą interpretacją informacji zawartych w tych dokumentach sprawiają, że producenci zagraniczni, chcąc ułatwić bądź wręcz umożliwić stosowanie swoich wyrobów w Polsce, dobrowolnie się decydują na wprowadzenie ich do obrotu w naszym kraju po oznakowaniu znakiem budowlanym wg art. 5 ust. 2 ustawy o wyrobach budowlanych [2], po przeprowadzeniu pełnej procedury oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych zgodnie z właściwym krajowym systemem, włącznie z ewentualnym uzyskaniem krajowej oceny technicznej.

 

dr inż. Sebastian Wall

Instytut Techniki Budowlanej

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+