Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Nowa Polska Norma dotycząca wykonania sieci wodnokanalizacyjnych z tworzyw

17.10.2018

Dobór sztywności obwodowej rury w zależności od obciążeń

Nowa norma dobrze wyjaśnia zasady doboru parametrów rur i gruntów w zależności od przewidywanych obciążeń. Zamiast obliczeń statycznych dla najbardziej typowych sytuacji rekomenduje uproszczoną metodę doboru opartą na praktyce. Warunki jej stosowania pokazuje tablica.

Minimalną wymaganą sztywność rury odczytuje się z tablicy w zależności od klasy gruntów rodzimych i przewidywanego obciążenia ruchem, i głębokości ułożenia. Na podstawie tych informacji dobiera się klasę sztywności rury oraz wypełnienie strefy rury. Spełnienie kryterium dopuszczalnych ugięć ocenia się przez porównanie wartości odczytanych z wykresu na rysunku z wartościami dopuszczalnymi, również określonymi w normie. Ten sposób doboru buduje szeroką świadomość, jak ważne jest zagęszczenie gruntu.

Wykres wskazuje, jak bezzasadne w standardowych warunkach jest stosowanie rur o podwyższonych rzeczywistych sztywnościach obwodowych niż zwyczajowo stosowane rury SN 8.

Warto dodać, że norma rozwiewa wątpliwości co do dopuszczalnych wartości ugięć rur z tworzyw, a ich wartości początkowe ustala na poziomie 8% dla rur PVC-U i 9% dla rur PE i PP Nowa norma porządkuje również kwestię stosowania klas sztywności SN w odróżnieniu od rzeczywistych sztywności obwodowych rur SR. Dla czytelników normy rozróżnienie to stanie się jednoznaczne.

 

Studzienki kanalizacyjne w normie PN-C-89224

Producenci studzienek włazowych i inspekcyjnych z tworzyw produkują je według norm produktowych [6, 7]. Przy tworzeniu specyfikacji technicznych dla studzienek występuje duży problem z powołaniem odpowiedniej z tych norm oraz ze wskazaniem właściwego poziomu właściwości użytkowych. Terminy z normy ogólnej [3] w tym zakresie okazują się niewystarczające. Dlatego w nowej normie bardzo szczegółowo wyjaśniono terminologię związaną ze studzienkami kanalizacyjnymi z tworzyw.

Ponadto skonsolidowano w niej wymagania normy ogólnej [3] i norm dotyczących studzienek tworzywowych [6, 7] z mocno ugruntowanymi i uzasadnionymi względami bezpieczeństwa wymaganiami wycofanej już normy [10], do której branża przywykła i której przepisy (z braku alternatywy) nadal stosuje. Przykładem mogą tu być wymagania dotyczące kaskad w studzienkach włazowych i inspekcyjnych. Dzięki podaniu tych wymagań nowa norma stała się bardziej użyteczna.

 

Co jeszcze?

Norma porządkuje terminy i definicje stosowane do opisu systemów rurowych z tworzyw, w tym do materiałów, obszarów zastosowania i specjalnych przeznaczeń. Przykładowo użytkownik zaprzestanie stosowania określenia HDPE, a zacznie swobodnie posługiwać się obszarami zastosowania U (na zewnątrz) i D (wewnątrz konstrukcji budynków) oraz symbolami używanymi np. do różnicowania uszczelek (m.in. WA, WC, O, WT, WH - do wody, do kanalizacji, olejoodporne).

Pomocne dla użytkowników systemów powinny się okazać znajdujące się w normie załączniki informacyjne, np. zawierające wiadomości o parametrach czyszczenia systemów. Źródłem dodatkowej wiedzy może być również bibliografia, w której się znajdują powołania wartościowych pozycji, w tym raportów z badań.

Omówione zagadnienia nie wyczerpują zakresu normy. Większość użytkowników znajdzie w niej wiele innych potrzebnych informacji.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube