Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Nowe regulacje w gospodarce wodno-ściekowej

05.03.2019


Co do zasady, opłata za usługi wodne składa się z dwóch części: stałej (zasobowej, abonamentowej) i zmiennej, przy czym wysokość pierwszej wynika z treści pozwolenia wodnoprawnego lub zintegrowanego, na podstawie którego odbywa się korzystanie z usług wodnych, natomiast wysokość drugiej jest uzależniona od faktycznego rozmiaru tego korzystania.

Kluczowe założenie systemu naliczania, który wprowadza nowe Pw, stanowi zasada zwrotu kosztów usług wodnych świadczonych przez Wody Polskie.
Opłata stała naliczana jest z góry za cały rok, przy czym jak wskazują dotychczasowe orzeczenia sądów administracyjnych, przyjęty sposób jej wyliczenia przez Wody Polskie budzi znaczne wątpliwości.

Problem polega na tym, że w wydanych na podstawie Prawo wodny z 2001 r. pozwoleniach określano zwykle maksymalne wskaźniki poboru wód podziemnych lub powierzchniowych godzinowo, średniodobowo i rocznie. Brakuje zatem określenia w m3/s, które - jak wynika z tabeli - jest niezbędne do obliczenia wysokości opłaty stałej.
W związku z tym konieczne jest przeliczenie danych zawartych w pozwoleniu wodnoprawnym/zintegrowanym w celu uzyskania wymaganej jednostki. Ustawa Prawo wodne nie wskazuje jednak sposobu tego przeliczenia, w związku z czym Wody Polskie dokonują go w sposób dowolny, zazwyczaj opierając się na poborze godzinowym, który jest dla zakładów najmniej opłacalny. Sądy administracyjne kwestionują ten sposób naliczania opłaty, wskazując, że wątpliwości prawne w tym zakresie powinny być rozstrzygane na rzecz zainteresowanego podmiotu. Innymi słowy, że opłata stała powinna być naliczana np. na podstawie poboru rocznego.
Należy w tym miejscu podkreślić również, że ustawodawca przewidział możliwość zmiany pozwolenia w celu urealnienia wskazanej w nim ilości przewidzianych do poboru wód. Zgodnie bowiem z art. 562 Prawo wodne organy właściwe w sprawach pozwoleń wodnoprawnych oraz pozwoleń zintegrowanych, w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r., na wniosek zainteresowanych zakładów mogą dokonać zmiany pozwoleń wodnoprawnych na pobór wód powierzchniowych lub wód podziemnych lub pozwoleń zintegrowanych w zakresie poboru wód powierzchniowych lub wód podziemnych, ustalając w tych pozwoleniach rzeczywiste maksymalne ilości pobieranej wody przez te zakłady. Warunkiem dokonania takiej zmiany jest złożenie stosownego wniosku przez podmiot pobierający wody - w tym przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego - w odpowiednio wczesnym terminie, a także brak sprzeczności z pozostałymi wartościami poboru ustalonymi w pozwoleniu.
W przepisach dotyczących opłaty zmiennej, której naliczenie wymaga wiedzy na temat faktycznego rozmiaru korzystania z wód, wskazano, że do dnia 31 grudnia 2020 r., tj. do momentu zainstalowania przyrządów pomiarowych, wysokość opłaty będzie naliczana na podstawie: określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym celu i zakresu korzystania z wód (w tym m.in. określonych w nim ilości i jakości wód i ścieków); pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli gospodarowania wodami lub ustaleń z przeglądów pozwoleń wodnoprawnych; pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli pozwoleń zintegrowanych; a także odczytów z przyrządów pomiarowych dokonywanych w ramach kontroli gospodarowania wodami albo oświadczeń podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłat za usługi wodne, za poszczególne kwartały (por. art. 272 oraz art. 552 Prawa wodnego). Złożenie stosownego oświadczenia należy do obowiązków zakładów korzystających z wód, przy czym w zależności od rodzaju usługi wodnej oświadczenie takie zawierać będzie różne informacje, zgodnie ze wzorami oświadczeń sporządzonymi i udostępnionymi przez Wody Polskie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej. Termin złożenia takiego oświadczenia to maksymalnie 30 dni od dnia, w którym upływa dzień przypadający na koniec każdego kwartału. Ustawa w obowiązującym brzmieniu nie przewiduje konsekwencji w przypadku niewypełnienia ww. obowiązku, jednak obecnie procedowany jest projekt o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (numer w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów: UC142), w którym wskazano, że przedmiotowe oświadczenia składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Reasumując, po ponad roku obowiązywania nowej ustawy - Prawo wodne jej przepisy stają się coraz bardziej przejrzyste, niemniej wiele kwestii wymaga nadal wyjaśnienia. Mając świadomość zawiłości nowych regulacji, ustawodawca nieustająco pracuje nad wprowadzaniem kolejnych zmian, które ułatwią funkcjonowanie zarówno przedsiębiorcom, jak i organom gospodarki wodnej.

 

Joanna Antoniak


Źródła

1. Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268).
2. Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2018 r. poz. 1152).
3. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096).
4. B. Rakoczy, Prawo wodne. Praktyczny przewodnik, Wolters Kluwer Polska, 2018.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+